road to cirebon

setangrafis photographic

TAMAN MENTENG

TAMAN MENTENG MALAM HARI

TAMAN MENTENG 2

JAKARTAKU HIJAU

MEDAN MERDEKA BARAT

KEBANGGAAN BANGSAKU

MONAS SORE HARI

Festival Sriwijaya XVIII

FESTIVAL SRIWIJAYA XVIII

water color

MATIN

une minute avant de fermer les yeux
chaudes émettent des rayons du soleil
chants mélodieux suivre le poète
accompagner lorsque je éveillé


le temps passe, je reste éveillé
ne peut pas fermer les yeux
la nuit a changé son matin
Je viens de rester éveillé
lit et ne peut pas dormir
et le rêve

chaleur du soleil ne peut pas se permettre de
Je donne la beauté d'un rêve

Je ne peux pas frapper sur mon corps
Je suis fatigué ...


mais ne peut pas fermer les yeux
les yeux encore éveillés dans le soleil d'été
fatigués de cette ...
Cette langueur âme ...
Cet organisme à oreilles
Cette faiblesse des jambes ...
fatigués de cette ...


mais je ne peux pas fermer les yeux ...
parce que je souffre d'insomnie ...

PAGI

semenit sebelum ku pejamkan mataku
mentari pancarkan hangat sinarnya
di iringi merdu lagu sang pujangga
menemani saat aku terjaga

waktu berlalu aku masih terjaga
tak dapat pejamkan mata
malam telah berganti pagi
tetap saja aku terjaga
dan tak bisa tidurku terlelap
dan bermimpi

hangatnya mentari tak mampu
memberikan keindahan mimpiku
ku tak dapat merebahkan tubuhku
aku lelah...

namun ku tak sanggup memejamkan mata
tetap mataku terjaga dalam panasnya mentari
mata ini lelah...
jiwa ini lesu...
tubuh ini terkulai
kaki ini lemas...
kepala ini penat...

namun aku tak dapat pejamkan mata...
karenaku insomnia...

MALAM......

malam tetaplah malam
sunyi sepi tak berdetak
sendu lagu terdengar di telingaku
aku masih disini

malam tetaplah malam
esok berganti pagi
menyambut ceria sang mentari
tapi aku masih disini

malam tetaplah malam
embun bergemuruh
menyirami bumi
tetap saja aku masih di sini

malam tetaplah malam
bunga bersemi
menyambut kicau burung bernyanyi
aku tetap masih di sini

akhirnya pagi pun menjelang
mentari tersenyum padaku
burung bersiul menyambut
aku tetap disini
menanti...
menanti...
dan menanti...
kedatanganmu
ceriakan hari-hariku

namun aku takut
namun aku ragu

hanya aku, hanya aku...
sendiri di sini
menunggumu tuk kembali...

smonkschooley

smonkschooley

smonkschooley

light of hope

LIGHT OF HOPE